Artist Statement

English

Johan Cloesen’s work originates from a desire to give tangible form to inner, often elusive states. His paintings explore how immaterial experiences can temporarily condense into matter, without being fixed or explained.

His images frequently inhabit an in-between space: between figuration and abstraction, presence and absence, memory and perception. In his recent work, this attitude translates into more concentrated compositions and fragmentary forms, which function as quiet sites of condensation rather than narrative images. Rather than functioning as representations, they appear as traces or fragments — moments of attention suspended in material form.

Variation in form, material and intensity is integral to Cloesen’s practice, yet always stems from the same observing attitude. His work invites attentive looking, allowing ambiguity to remain.

Nederlands

Het werk van Johan Cloesen vertrekt vanuit een verlangen om innerlijke, vaak ongrijpbare toestanden een tastbare vorm te geven. Zijn schilderijen onderzoeken hoe immateriële ervaringen tijdelijk kunnen condenseren in materie, zonder ze vast te pinnen of te verklaren.

De beelden bewegen zich vaak in een tussenruimte: tussen figuratie en abstractie, aanwezigheid en afwezigheid, herinnering en waarneming. In zijn recente werk vertaalt deze houding zich in meer geconcentreerde composities en fragmentarische vormen, die functioneren als stille plekken van condensatie eerder dan als verhalende beelden. Ze functioneren niet als representaties, maar eerder als sporen of fragmenten — momenten van aandacht die zich materialiseren zonder hun ambiguïteit te verliezen.

Variatie in vorm, materiaal en intensiteit maakt integraal deel uit van Cloesens praktijk, maar vertrekt steeds vanuit dezelfde observerende houding. Zijn werk nodigt uit tot aandachtig kijken en laat ruimte voor wat niet volledig vast te leggen is.

Process (of Working Method)

English

Cloesen’s paintings develop through a layered process of building, erasing and reworking the surface. Acrylic, oil paint and oil sticks are applied, scraped away and rebuilt, allowing earlier images to remain present as traces rather than disappear completely. The painted surface functions as a responsive skin, in which density and transparency, gesture and silence, coexist.

Rather than illustrating experiences or memories, the work generates a state: a field in which figure, colour and material influence one another. What emerges is not a fixed image, but a fragile balance between the visible and the concealed, where the act of painting becomes a way of thinking through matter.

Nederlands

Cloesens schilderijen ontstaan via een gelaagd proces van opbouwen, wegschrapen en herwerken van het oppervlak. Acryl, olieverf en oliekrijt worden aangebracht, opnieuw verwijderd en heropgebouwd, waarbij eerdere beelden aanwezig blijven als sporen in plaats van volledig te verdwijnen. Het geschilderde oppervlak functioneert als een reagerende huid, waarin densiteit en transparantie, gebaar en stilte naast elkaar bestaan.

In plaats van ervaringen of herinneringen te illustreren, genereert het werk een toestand: een veld waarin figuur, kleur en materiaal elkaar wederzijds beïnvloeden. Wat ontstaat is geen vaststaand beeld, maar een fragiel evenwicht tussen het zichtbare en het verhulde, waarin het schilderen zelf een vorm van denken door materie wordt.